Με το πρώτο πράγμα που θα ξεκινήσω να πω, είναι οτι δεν
είμαι ούτε οπαδός της Χ.Α ,αλλά ούτε ψηφοφόρος της λόγω αγανάκτησης και
θυμού.Ανήκω στον χώρο του κέντρου(ένας χώρος που δεν εκφράζεται πολιτικά εδώ
και 25 χρόνια,ανεξάρτητα από τις μιντιακές και πολιτικές δηλώσεις περί του
αντιθέτου) ,ενός χώρου που θεωρώ οτι είναι ένας χώρος σωστός και δίκαιος προς
πάσα κατεύθυνση (όχι με πολιτικούς όρους και πολιτικούς ανθρώπους στην
Ελλάδα,αλλά σαν πολιτική και οικονομική θεωρία ,που είναι πανεύκολη στην
πράξη,αλλά ποτέ δεν εφαρμόστηκε στην χώρα μας)
Από κει και πέρα, νομίζω πως όλη η συζήτηση για την Χ.Α
,είναι εντελώς σε λάθος βάση από όπου και αν προέρχεται.Αν θέλουμε να λέμε οτι
έχουμε Δημοκρατία,δεν γίνεται να λέμε οτι θα την ορίσουμε εκτός νόμου και
Βουλής.Δεν γίνεται ,γιατί πολύ απλά έχει δημοκρατικά ψηφιστεί από σχεδόν 500000
Ελλήνων πολιτών σε Δημοκρατικές -ανόθευτες εκλογές και με τις τελευταίες
δημοσκοπήσεις,ενδέχεται ο αριθμός να είναι μεγαλύτερος.Το θέμα είναι ,γιατί η
Χ.Α πήρε τέτοια ποσοστά.Αυτό όμως κανένας δεν το έχει αγγίξει έως τώρα. Ούτε
πολιτικοί ,αλλά ούτε τα Μιντια (και αν έγινε,ήταν σε απειροελάχιστο βαθμό).
Άπαντες γνώριζαν εξαρχής , οτι ο κόσμος που έχει ταπεινωθεί
από τα μέτρα, θα ακουμπούσε σε ακραία πολιτικά σχήματα (πείτε τα και
νεοναζί).Και όσο θα ταπεινώνεται,τόσο θα ακουμπά περισσότερο.Μην περιμένετε
μείωση ποσοστών της Χ.Α μετά το θλιβερό περιστατικό,θα το δείτε..Και δεν είναι
μόνο τα δεξιά άκρα..Είναι και τα αριστερά (κανείς δεν ξεχνά τις δηλώσεις Αμυρά)
, τα οποία έχουν την ίδια ακριβώς επικινδυνότητα με τα αντίθετα.
Όπως καταλαβαίνετε, ακόμα και σήμερα όποιος πεί "ναι ρε
ψηφίζω Χ.Α", εξακολουθεί και έχει άλλοθι.Γιατί?Γιατί δεν έχει τίποτε να
χάσει,γιατί δεν έχει τίποτε να περιμένει από το κράτος,παρά μόνο να του
δώσει..Γιατί όταν η Χ.Α υποκαθιστά το κράτος σε κάποιες εκφάνσεις του (και πιο
πολύ κοινωνικές) ,στα μάτια του μέσου Έλληνα (εκείνου του Έλληνα,του
άνεργου,του απολυμένου,του φτωχού,αυτού που είναι στα πρόθυρα αυτοκτονίας) η
Χ.Α είναι το αποκούμπι του και το στήριγμά του (δεν σας αναλύω πως το
εκμεταλλεύεται αυτό η Χ.Α ,αλλά σας λέω το τι πραγματικά γίνεται)Απόδειξη
αυτού?Δείτε σε ποιες περιφέρειες η Χ.α σαρώνει σε ποσοστά καθώς και σε ποιες
ηλικίες..Εκεί που οι γειτονιές έχουν ερημώσει από φτώχεια και λουκέτα και σε
ηλικίες που η ανεργία είναι πάνω από 60%.
Το να καταριόμαστε έναν πολιτικό φορέα (γιατί τέτοιος είναι
και όχι μόρφωμα) και να τον αφορίζουμε έτσι απλά και μόνο για τις πράξεις
του,χωρίς να κάνουμε καμία νύξη στα γιατί ,είναι παντελώς λάθος.Και εδώ
,έρχεται και η ευθύνη των ΜΜΕ.Φοβάμαι ,πως υπάρχει ολίγη ανελευθερία του λόγου
και μια σύμπλευση με τα κυβερνητικά δρώμενα.Αυτό όμως ,είναι που εξοργίζει
ακόμα περισσότερο τον Έλληνα πολίτη και ίσως και τα ΜΜΕ βάζουν ένα λιθαράκι και
αυτά για να έχει υψηλά ποσοστά (και ίσως αυξητικά) η Χ.Α
Εάν το κράτος δεν ανακτήσει πάλι και άμεσα, όλα όσα η Χ.Α
σφετερίζεται αντικαθιστώντας το μέσα στην κοινωνία ,τότε ο μόνος δρόμος για την
Χ.Α θα είναι η δεύτερη θέση σε προτίμηση ψήφου μέσα στο εκλογικό σώμα και ένας
κοινωνικό-πολιτικό-μιντιακός εμφύλιος με ό,τι συνεπάγεται αυτό.και αφήστε τους
πολιτικούς εκατέρωθεν να δίνουν πολιτικά και λεκτικά show , εντός και εκτός
Βουλής.
Μια φορά και ένα καιρό...υπήρχαν ιδεολογίες. Υπήρχαν άνθρωποι που πίστευαν στη πατρίδα, στη θρησκεία, στην οικογένεια. Όλα αυτά χάθηκαν από τη στιγμή που μπήκε στη μέση το χρήμα, ο πλούτος, τα λεφτά. Χάθηκαν όταν η μόρφωση των ανθρώπων είχε φάσει πολύ ψηλά και καταλάβαιναν τι συμβαίνει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι παππούδες μας δεν είχαν μόρφωση, νοιαζόταν όμως για τον γείτονα, για τον φίλο. Αποκτώντας μόρφωση ο Έλληνας άρχισε να καταλαβαίνει λίγα, όχι όλα όσα του "πλάσαραν". Δυστυχώς όμως οι "παλιοί" είναι αυτοί που καθορίζουν τα πράγματα και αυτοί που κανονίζουν τις εξελίξεις. Μια ζωή ο πάππους στο χωράφι ήθελε κάτι καλύτερο για το παιδί του...και το σπούδασε, το μόρφωσε. Πάντα όμως του καθόριζε τη ζωή σύμφωνα με τα δικά του πρότυπα. Όταν παλιότεροι πολίτικοί ξεκίνησαν να τάζουν και να υπόσχονται, δε πιστεύω ότι οι τότε νέοι τα πίστευαν, αλλά υπήρχε από πίσω ο πατέρας που θέλοντας το καλύτερο, τους έπειθαν. Έτσι λοιπόν ξεκίνησε η υποχρέωση.
Την υποχρέωση λοιπόν την εκμεταλλεύτηκαν τότε προς όφελός τους και κάνοντας ό,τι ήθελαν οι πολιτικοί, είχαν με το μέρος τους το λαό. Και κανένας με μπορούσε να πάει κόντρα σε αυτόν που του βρήκε δουλεία, που του έδωσε την επιδότηση.
Ακολουθώντας όλα αυτά τα χρόνια έναν τέτοιο φαύλο κύκλο, φτάσαμε σε σημείο να εξαρτιόμαστε από ανθρώπους που τη μία στιγμή ήταν οι "πλάτες" μας και την άλλη μας οδηγούσαν σε καταστάσεις ήδη καθορισμένες.
Σήμερα λοιπόν, έχοντας δημιουργήσει μια ελληνική κοινωνία εξαθλίωσης, φτώχειας, πείνας, και θυμού, σύμφωνα με τα "θέλω" ίσως όχι τα δικά τους αλλά άλλων "συμφερόντων", φτάνουν σε σημεία ακραία. Η Χ.Α. εκμεταλλεύτηκε αυτή τη κατάσταση. Είναι όμως έτσι? Είναι η Χ.Α. φαινόμενο των καιρών?
Όχι. Η Χ.Α. υπήρχε. Υπήρχε στα χωριά της Φλώρινας και της Καστοριάς. Της Κοζάνης και των Γρεβενών. Εκεί που υπήρχε πάντα και ο πυρήνας του άλλου άκρου. Εκεί που ο πάππους σκότωσε τον άδερφό του γιατί " ήτο κομμουνιστής". Εκεί που ο γείτονας σκότωσε τον συγχωριανό του επειδή πήγαινε στην εκκλησία. Φίλοι που στον "πόλεμο" ήταν δίπλα δίπλα κατά του καταδότη, κατά του φασισμού, διαφωνούσαν γιατί ο Ζέρβας και ο Αρης το έλεγαν.
Η Χ.Α. ήταν σαν τη φλόγα που κάιει μέσα στο κορμό ενός καμμένου δέντρου μετά από πυρκαγιά, που δεν είχε σβήσει εντελώς, και περίμενε ένα αεράκι για να ξαναφουντώσει. Αυτό το αεράκι ήταν η απελπισία του Έλληνα. Ήταν ο μετανάστης που του πήρε τη δουλειά, και ας τον είχε πιο πριν στα δικά του χωράφια να δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ, δίνοντάς του ένα κομμάτι ψωμί. Στα χωράφια που έχασε στο χρηματηστήριο. Στα χωράφια που δεν του ήταν αρκετά και τα πούλησε για να φιάξει πολυκατοικίες για τους φοιτητές. Με αυτόν το μετανάστη τα έβαλε ο νεοέλληνας. Γιατί ποτέ δε νοιάστηκε για τη κουβέντα του γονιού που του έλεγε "πήγαινε να πάρεις ένα χαρτί, και βάλτο στο τοίχο". Ήθελε τα "εύκολα λεφτά". Τα λεφτά που έρχονταν μόνα τους και αυτός να κάθεται να πίνει φραπέ.
Ήρθε λοιπόν η ώρα που βρέθηκε στο δρόμο του η Χ.Α. και του είπε ότι ο μετανάστης του παίρνει το ψωμί. Ήρθαν μαζί και τα ιδανικά "αρχαίων χρόνων". "Ιδανικής Δημοκρατίας", γιατί η σημερινή Δημοκρατία που έχουμε φτιάξει εμείς οι ίδιοι με τις ψήφους μας τόσα χρόνια δεν είναι καλή. Γιατί οι άνθρωποι που "εμπιστευόμαστε" τόσα χρόνια δεν είναι αρκετοί. Γιατί σταμάτησαν τα ρουσφέτια. Και παρακαλάμε για ένα μεροκάματο. Αλλά έχουμε και αξιοπρέπεια. " Δε δουλεύουμε για να κερδίζει το αφεντικό". " Δεν είμαστε σκλάβοι". Κανένα μεροκάματο δεν είναι αρκετό. Γιατί πολύ απλά κανένα μεροκάματο δεν φτάνει για το iphone που έχουν όλοι. Λες και η μάνα μας μας μεγάλωσε με τα iphone. Γιατί η απληστία είναι μεγαλύτερη από τον εγωισμό.
Αυτά εκμεταλλεύτηκε η ακροδεξιά παράταξη. Αυτούς τους ανθρώπους που έχουν χάσει τη συνείδησή τους, την αξιοπρέπειά τους, τις ιδεολογίες και τα ιδανικά τους. Τέτοιος άνθρωπος ήταν ο ακροδεξιός με το μαχαίρι. Δυστυχώς όμως τέτοιος άνθρωπος ίσως ήταν και ο ράπερ.
Γιατί όλα τα πράγματα στη φύση έχουν πρόσημο, συν και πλην. Θετικό και αρνητικό. Ζενίθ και Ναδίρ. Ύλη και Αντιύλη.
Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο!
ΑπάντησηΔιαγραφή